Şimdi aklıma geldi 19 Nisan 2012 tarihi Kutlu Doğum Haftası’nın başlarına gelen bir gündür dimi Hazır Cuma günü de olması dolayısıyla Efendimizi ve doğumunu işleyen bir program vermek gerekmiş olmalı ki, TRT 1 ‘de Cuma’dan önce böyle program icra edildi.
“Fakülteli itim adamı” biriyle, “dekolteli film kadını” biri, Efendimizi konuştular. Ortam görünümü Efendimizin konuşulması için başlı başına bir garabetti. Yetmedi. Sözlere ara verildi ve “Pe…” kadın çoraplarının canlı olarak tanıtımı yapıldı. Kadın bacaklarının bu çoraplarla ne kadar cazip olarak görüldüğü uygulamalı olarak gösterildi. Hem de çeşitli açılardan cazibe ortaya konularak.
-Allah sizi ıslah etsin! Efendimizi eğlence anlayışınıza alet etmek ne demek! Hay sizin reytinginiz kafanıza düşsün! diye ayağa fırlamamak mümkün değil. Sonra baldır bacak faslı bitti, dekolteli film kadınının soruları ile Efendimizin faziletleri ortaya konulmaya çalışıldı… “Edep Yahu, edep!” İşte yeni TRT politikası bu! Bu yapım için “milletin parası” mefhumu hesaba katıldı mı bilemem.

11 Kez Okundu

Birilerini hala anlamış değilim, hemde bir yazar kardeşimi yazar olmuşsun kitap yazmışsın birde tanışıklığımız da var. Ama 28 Şubat dönemini hala anlamış değilsin. Söylüyorsun ki 28 şubatta kapatılan parti o duruma direnseydi. Direnseydi darbe olmazdı VE çok zarar verdi bize diyor….

Bende diyorum ki : Hükumetin 28 Şubat sürecinde Milli Güvenlik Kurulunun siyaset belgesi dışında çıkma şansı varmıydı? yada o şans zerre olsun verildi mi ? Kusura bakmasınlar ama 28 şubat dönemini hazırlayanları ve destekleyenleri ABD ve İsrail iyi kullandı sonrada beş para etmezmiş gibi yüzüstü bıraktı. Üstüne 28 şubatçılar bu hataya düşmüşlüğüne rağmen hala yaptıkları hatadan övünüp kendilerini kandırıyorlar. Aciz insanlar. YAZIK !!!

3 Kez Okundu

Bu insanlar hayatı gördükleri, duydukları gibi yaşarlar kendilerini yenilemek ve tekamül etmek için hiçbir uğraşın içine girmezler. Hayat boyu geriden giderler. Hep birilerinin ayak izlerini takip ederler. Allah (c.c.) nasip etse hacca gitseler Mikat mahallinden ihrama girerken neden beyaz ihramı giyiyor, dikişli olsa ne olur, gibi düşünce akıllarına gelmez Kâbe’nin etrafında yedi kere dönünce tavaf oluyor. Acaba sekiz tavaf yapsam olmaz mı? Müzdelife de, Mina’da; Sefa ve Merve’de, Arafat’ta neler olmuş düşünmeden gezer.

Başka bir açıdan daha bakacak olursak önüne gelen nimetleri yer, sadece lezzetine bakar, eğer hoşuna gitmemişse hazırlayanı azarlar, ona kızar, ama hoşuna gidince teşekkür etmek aklına bile gelmez. Sofradaki domatesin rengini düşünüp de kara topraktan kırmızı domates nasıl oluyor diye düşünmez. Biberdeki tadı, ayvadaki kokuyu, nardaki lezzeti hiç düşünmez. Bir insana kilosunca altın verseler, bir narın tanelerini acaba dizebilir mi? Tavuklar yem yiyip beyaz yumurtayı nasıl yapar? İnek saman yediği halde memesine içimi hoş olan süt nasıl gelir? Bu saydıklarımızı çoğaltmak mümkündür. İşte, hayatı klasik bir şekilde yaşayanlar yani geleneksel hayat sürenler bunları hiç düşünmezler. Onların derdi, çok kazanmak, hep kazanmak-tır.Bilmezler ki kazandıkları anda kaybediyorlar. Unutma, ne kadar kazanırsan kazan, bir gün ondan ayrılacaksın.

9 Kez Okundu

Türkiye hafta sonunu önce elektriğe ardından doğal gaza yapılan yüklü zamlarla geçirdi. Enerji Bakanı Taner Yıldız, “Mecbur kaldık.” diyerek zamları savunurken, istatistiki veriler dünyanın birçok ülkesinde doğalgaz fiyatlarının son dönemde artmadığını, bilakis azaldığını gösteriyor.

Avrupa İstatistik Kurumu Eurostat’ın verilerine göre 2009 ile 2011 yılları arasında Avrupa genelinde doğalgaz fiyatları artmadığı gibi bir çok ülkede azalma eğilimi gösterdi.

Verilere göre AB’ye üye 27 ülkede 2009 yılında 0,059 olan doğalgazın ortalama fiyatı 2011 yılında 0,057’ye geriledi. Doğalgaz fiyatlarındaki azalma birçok AB ülkesinde çok daha da büyük oldu. Mesela İrlanda’da 2009 yılında doğalgaz fiyatları 0,064 iken bu rakam 2011 yılında 0,051’e, Almanya’da 0,065’den 0,059’a, Fransa’da 0,061’den 0,054’e, İtalya’da 0,076’dan 0,069’a geriledi.

Enerji ve Tabii Kaynaklar Bakanı Taner Yıldız, geçtiğimiz günlerde yaptığı açıklamada, doğalgaz fiyatlarının çevredeki ülkelerde yaşanan siyasi istikrarsızlıktan kaynaklandığını ifade etmişti. Yıldız, konuyla ilgili olarak şu değerlendirmeleri yapmıştı:

“Zammı vatandaşımız, hükümetimiz ne de bizler isteriz. Bunun bir zorunluluktan kaynaklandığını ve yurt dışındaki ham petrol fiyatlarının, döviz fiyatlarının yükselmesi sonucunda maliyetlerimizin arttığını belirtmiştim. Bizim bir de diğer Avrupa ülkelerinden farklı bir yanımız var. Döviz fiyatlarıyla aldığımız bir malı TL ile satıyoruz. Aradaki fark yine bizim maliyetlerimize gelen fark olarak yansıyor. Bankacıların açık pozisyon dediği konu.

Bizim dışımızda özellikle Kuzey Afrika’da, Suriye’de, İsrail İran gerginliğinin oluşturduğu siyasi istikrarsızlıkların bedelini enerji sektörü olarak ödüyoruz. Çünkü, yükselen ham petrol fiyatları doğalgazdaki fiyatları etkiliyor. Aynı zamanda taleplerin düşmüş olmasından, arzın yetersiz olmasından ya da talebin yükselmesinden değil yalnızca bizim dışımızda oluşan siyasi istikrarsızlıklardan kaynaklanan sebeplerle yükseldi. O yüzden dünyanın yükünü; hak etmediğimiz bir yük çekiyoruz. Dediğim budur bahsettiği oranlarda bu zam yapılmak zorunda kalmıştır.”

CİHAN

12 Kez Okundu

Son otuz yıldaki iç ve dış siyasetimizin mimarları Bu Üçlü’dür.

İkisi erkek, biri kadın ama gittikleri yol itibariyle üçü bir arada. Bir kadın ve bir erkek hayatta, diğeri ise mevta.

Üçünün de isimleri ardında Başbakan unvanı var gerek yeni, gerek eski bir unvan.

Üçü de zengin; kimi papatyalarıyla ve prensleriyle, kimi anasının yastık altı paralarıyla, kimi de oğlunun gerdek gecesiyle yani düğününde kazandığı paralarla çıkış yaptı ve zengin oldu. Ve üçünün de zenginliğinin çıkış noktası devlet yani hazinemiz yani yetim ve Kul hakkı paralar.

Üçünün de müşterek dostu Bizans hani şu 1071’de Malazgirt’te yendiklerimizin çocukları, yani üçü de Romalı.

Üçü de dost canlısı, en büyük dostları Amerika, Avrupa ve İsrail. Üstelik bu üçlü dostları adına kan ve can vermekten, yanlış anlaşılmasın, dostları için bölgemizi kana boğmaktan sakınmayan bir üçlü ve bu uğurda kefeni bile göze almış, almıştır ya da sözde kefeni giymiştir.

Üç’ün iki erkeğinden biri ABD’nin stratejik ortağı, diğeri ise model ortağı.

İki erkeği bu üçlünün Ortadoğu’daki iki savaşın da mimarı, akan her kanda, giden her canda sorumlulukları var. İşin garibi Üçlü’nün destek verdiği bu iki savaş da Irak’ta yapıldı, üstelik müşterek dostları ABD tarafından yapıldı ve her iki savaşta da milyonlarca Müslüman öldürüldü, hatta iç savaş başlatıldı, sıra kardeşin kardeşi vurmasına geldi, şimdi vuruyorlar da.

Bu iki ABD savaşında önemli sonuçlar ortaya çıktı: Birinci savaşta peşmerge Barzani, postal öpücü Barzani dedikleri Barzani Özerk Kürt yönetimi lideri yapıldı ve PKK denilen küresel taşeron silahlı güç haline getirildi. İkinci savaşta ise özerk Barzani federe, silahlı PKK ise siyasi güç olduruldu.

Oldurulan bu güçler şimdi, her ikisi birden, Üçü Bir Arada’nın vermiş olduğu hatta vermekte olduğu destekle Kürdistan çığlıkları atmakta. Son çığlıkları Diyarbakır’da duyuldu.

Bu Üçlü’nün iki savaş arasında görevli olanı kadındır, o da oldurulan bu güçlere mağdur halk tabanı hazırlamıştır. Bu mağdur olanlar da şimdi, bilmeden, aynı rotaya girmiş ve bu Üçlü’nün siyasetine destek vermektedir.

Bir arada olan Bu Üçlü’nün bir diğer ortak noktası ise Müslüman Ortadoğu coğrafyasını etnik ve dinsel temelde ayrıştırmak ve çatıştırmaktır, bakınız Libya, Mısır ve Suriye’ye, şimdi de Bahreyn’e.

Bu Üçlü Türk’tür, anayasamıza göre Türk, ama yine Bu Üçlü’nün “Ne Mutlu Türk’üm” dediği hiç duyulmamıştır. Bu açıdan üçü de Türk düşmanıdır desek, yanılmış olmayız.

Son otuz yıldaki iç ve dış siyasetimizin mimarları Bu Üçlü’dür.

Bugün yaşadığımız olayların perde önü ve arkasında yine Bu Üçlü vardır.

Bilin bakalım Bu Üçlü sırasıyla kimdir?

Ve bugün geldiğimiz nokta kader midir?

Erdal SARIZEYBEK, 12 Mart 2012

11 Kez Okundu

Kendisi dini gereklerini yerine getirmese bile bu ülkedeki velilerin ezici çoğunluğu hem çocuğunun iyi bir mesleğinin olmasını, hem de dindar olmasını ister.

En iyi sistem basit olandır

Türkiye’nin eğitim politikalarına yön verenler, genelde bunu sistemi değiştirerek yapmaya çalıştılar.

Eğitim sistemi her hükümet döneminde değiştiği gibi, her bakan değiştikçe de yeni baştan yapılandırıldı.

Aslında Milli Eğitim Bakanları eğitim sistemini değiştirmeyi yapmaları gereken bir icraat olarak gördüler.

TSK bile eğitim sistemine çok ciddi biçimde müdahil oldu.

Siyasi nedenlerin dışında ideolojik nedenlerden dolayı da eğitim sistemi üzerinde oynandı.

Oluşan boşluklarda çok sayıda öğrencinin hayatı mahvoldu.

Sadece katsayı barajı değil.

Bir dönem kredili sistem getirilmişti.

Sayısız ders boş geçti.

Birkaç yıl sonra tedavülden kaldırıldı ama o neslin girdiği üniversite sınavında puanlar düştü mesela.

Başarısızlık kayda geçti.

Eğitim sisteminin temelini özünü kaçırıyoruz.

İnsanların önüne engeller konulan bir eğitim sistemi olamaz.

Bir okula başlayınca başkasına geçememek, kısıtlanmak, katsayı uygulamasına maruz kalmak vs…

Eğitim sisteminin temeli: İnsanların önünü açmaktır.

Kabiliyetlerin, yeteneklerin, melekelerin inkişaf etmesi için; Okullar, binalar, öğretmenler, kitaplar birer araçtır sadece…

Bunların hiçbirine kutsallık atfedilemeyeceği gibi eğitim sisteminin bizatihi kendine de bir kutsallık atfedilemez.

En iyi eğitim sistemi en basit eğitim sistemidir.

Önemli olan eğitimin materyalleridir.

Yani içeriği…

Öğretmenlerinizi iyi yetiştirmiyorsanız, ders kitaplarınız iyi hazırlanmamışsa, müfredat diziliminiz sorunluysa, araç gereçleriniz eksik ve zamanın gerisindeyse; Sisteme 40 takla attırsanız bile sonuç alamazsınız.

İnsanların ihtiyaçları var.

Çocuğunu torna bölümüne gönderen bir veli, aynı zamanda evladının iyi Kur’an okumasını isteyebilir.

Çocuğunu düz liseye gönderen bir veli, aynı zamanda evladının İslam dininin temel dinamiklerinden haberdar olmasını isteyebilir.

Din eğitimini, matematikle, fenle karşılaştıramazsınız.

Kur’an dersi, Hadis dersi alan birisi illa bunu bir meslek olarak imamlıkta kullanmak zorunda değildir.

Tıp okumuş bir doktor aynı zamanda Hadis biliyorsa, bu insanlara faydalı olmak için daha çok çalışıp didinmesi sonucundan başka bir şey doğurmaz.

Hakim olmuş bir hukukçu, İslam’ın kutsal kitabı hakkında bilgi sahibiyse daha adaletli davranmak için kılı kırk yaran bir insan olur.

İnsanların inançlarına ket vurduğunuz bir sistem, ancak çocukları eğitimden soğutma sonucu doğurur.

Karnımızdan konuşmanın bir anlamı yok.

Açık konuşalım.

Kendi dini gereklerini yerine getirmese bile bu ülkedeki velilerin ezici çoğunluğu hem çocuğunun iyi bir mesleğinin olmasını hem de dindar olmasını ister.

İnsanlar bunu istiyorsa, yöneticiler bunu sağlamak zorundadır.

Milyonlarca insan çocuklarını kışın okula, dershaneye, yazın ise camiye Kur’an Kursu’na göndermek zorunda kalıyor.

Çocuklar ne doğru dürüst yaz tatili yapabiliyor ne de arzu edilen verim alınabiliyor.

Yazık bu insanlara…

Matematik dersinden sonra bir ders de Kur’an okusa çocuklar, çarpım tablosunun değerleri mi değişecek?

Ben çocuğumun okulda Kur’an dersi görmesini istiyorum.

Ve bunun için de illa çocuğumu İmam Hatip’e göndermek zorunda olmayı kabul etmiyorum.

Çocuğunun okulda Kur’an okumasını istemeyene de saygım var.

Peki bu iki veli tipi arasındaki sorunu nasıl çözeceğiz?

Kolay…

Çocuğu Kur’an dersini seçmez olur biter!

Yener Dönmez/Yeni Akit

11 Kez Okundu

4+4+4 sistemi konuşulmaya başlandığı zaman lehte ve aleyhte bir çok yorumlar yapıldı. Tasarı öyle bir getirildi ki bizler gerçekten çok umutlandık. Dedik ki, işte Akp nihayet güzel bir iş yapacak. Çocuklarımızı 4. Sınıftan sonra açıköğretime geçirerek hem dini eğitimini vereceğiz, hem de okullardaki şiddet ve ahlaksızlıktan koruyacağız. Cemaat olarak en büyük arzumuzdur bu aslında.

   Öyle ya çocuklarımız ilk küfürlü konuşmayı, ana avrat sövmeyi okulda öğreniyor.

   Anasına babasına kafa tutmayı okulda öğreniyor.

   Sigarayla okulda tanışıyor.

   Pornoyla öğretmenin verdiği internet ödevini yaparken tanışıyor.

   Kız çocukları erkek öğrencilerin ve hatta öğretmenlerin tacizine uğruyor.

  Kız çocukları İslamın emrettiği tesettüre riayet edemiyor ve dolayısıyla haram işlemiş oluyor.

Ve Allah aşkına soruyoruz; 8 yıl boyunca okuyan öğrenci ne alıyor bu okuldan! Ne besmele var, ne hamdele var kitaplarda. Öğretmen desen kulağında küpe, saçında jöle. Çocuğun kendisine örnek karakter seçeceği bir dönemde muhatap olduğu kişiler gelip beyin yıkıyor. Hatta öyle haberler duyuyoruz ki, partizanlık yapanlar, İslam’dan başka dinleri övenler, çocuklara (erkek kadın ilişkisini anlatarak) öpüşme, sevişme muhabbeti yapanlar bile var.

Biz de işte dedik güzel bir şey olacak nihayet. Hükümet, İslami hassasiyeti olan insanları da düşünüp böyle bir tasarı getirmiş. Adamlara helal olsun…

Derken bir fırtına koptu yukarılardan aşağıya doğru. Yönü belli olmayan bir fırtına. Gömleksizleri üşüten bir fırtına.

Ertesi günü bir de baktık ki, tasarı değişmiş.

8+4 olmuş… Ama bir gariplik var. Haberler kademeli kademeli geliyor. Daha sonra öğrendik ki, başına da +1 eklenmiş. Yani çocuklarımız okul öncesi eğitime de zorlanacak.

Sen misin çocuğunun maneviyatını düşünen… Sana çocuğunun ahiretini düşünme hakkı bile vermiyorlar. Zorla elinden alacaklar, vermesen kapına polis dayayacaklar, ceza kesecekler.

Alevilere, Ermenilere, Apo’ya bile elçi gönderip hoşgörü ile yaklaşanlar bizim hassasiyetlerimizi görmezlikten geliyorlar. Yazıklar olsun diyoruz…

Sonra da çıkıp: “Ey Tüsiad, sen işine bak! Biz halkın dediğini yapacağız” diyorlar. Halbuki öyle sinsi bir oyun var ki, hem onların istediği oluyor hem de onlara kafa tutmuş gibi yapıyorlar. Ha bu arada ortalığa“ilköğretimde başörtüsü serbest olabilir” diye bir de söylenti atıyorlar ki, Müslümanların gazı iyice alınsın!

Füze kalkanında da aynısı olmadı mı? Önce kurmayız, biz kendi menfaatimizi düşünürüz deyip, sonra kabul etmediler mi. Şimdi Amerikan askerleri Malatya’ya yerleşiyor.

ACABA GERÇEKTEN HALKIN İSTEDİĞİ Mİ OLUYOR?

İsmailaga.info

8 Kez Okundu

Yavuz Bülent Bâkiler gazete yazarının Ermeni Soykırımı hakkında yazmış olduğu mükemmel bir yazıyı sizinle paylaşmak istiyorum.

Yavuz Bülent Bâkiler 29 Ocak 2012 Pazar gün ki yazısında şunları dile getirmiştir… :

Dünkü yazımda demiştim ki, Ermeni iddialarını kabul eden İsviçre ve Fransa meclislerine öfkelenmek hakkımız yoktur. Çünkü önce, bizim devletimiz, 1915 öncesinde ve sonrasında, Ermeni teşkilatlarının dehşet üstü dehşet katliamlarından hiçbirini tarih kitaplarımıza koydurtmamıştır. Sonra bizim sözüm ona aydınlarımız ve Müslüman halkımız, Ermeni vatandaşlarımızın akıl almaz vahşetlerini, resmî kayıtlardan okuyup öğrenmek zahmetine katiyyen katlanmamışlardır. İddia ediyorum: Başbakanlık Devlet Arşivleri Genel Müdürlüğü tarafından dört cilt halinden çıkarılan “OSMANLI BELGELERİNDE ERMENİ İSYANLARI” isimli çok önemli bir eseri, 74 milyonluk Türkiye’de 1.500 kişi bile katiyyen görmemişlerdir, görmüş olsalar bile okumamışlardır. Gerçekleri: Gördükleri, okudukları, bildikleri halde bâzı köşe yazarlarının kendi sütunlarında Aşk ile: “Hepimiz Ermeniyiz!” diye gürlemeleri, utanç yüzlü ihanetlerindendir. Okumadıkları, bilmedikleri halde. Hınçak ve Taşnak ağızlarıyla tepinmeleri anlatılmaz ahmaklıklarındandır.
Şimdi ben burada, o zavallı adamlara, yüzlerce resmî belgeden sadece birini kısaltarak uzatmak istiyorum. Yüzleri kızarmayacaktır biliyorum. Yine de yazmaktan kendimi alamıyorum. Bu belge ERMENİ İSYANLARI isimli kitabın dördüncü cildinin 168-175 sayfalarından alınmıştır. Devrin içişleri Bakanı Talat Paşa tarafından Emniyet Umum Müdürlüğüne bildirilmiştir! Aşağıdaki dehşetli hâdiseler, sadece Van şehrimizde cereyan etmiştir:

“1- Mirgehi köyünde muhtar Molla Hasan bayrak çekerek teslim oldukları halde Ermeni çeteleri, Ruslarla birlikte hareket ederek 27 erkek 12 kadın, 18 çocuk, ceman 57 vatandaşımızı şehid etmişlerdir.“

2- “Çarıksar Köyünde bir çocuk, kuzu gibi kızartılarak bir süngüye geçirilmiş bir direğe bağlanmıştır” 

3- “Ahorik ile Avzerik köylerinde dört kişi elleri karınlarına, mesaneleri ağızlarına sokularak öldürülmüşlerdir”

4- “Kavlik’te 7 yaşında Fatma ile 9 yaşlarında Gülnaz’a tecavüz edilmiştir. 70 yaşından büyük Alo isimli bir şahıs öldürüldükten sonra çene kemikleri kırılmış, mesanesi ağzına verilmiştir”

5- “Astacı köyünde, Kemo’nun eşi Zeliha, ekmek pişirirken düşman tarafından bastırılmış, Ermeniler Zelihâ’nın 6 aylık kızını, gözü önünde fırında kızarttıktan sonra etinden yemesi için zorlamışlardır, Bu köyün diğer çocukları tezek yığınları içine bırakılarak yakılmışlardır.

6- “Heretil köyünden Hacı Osman namında biri katledilmiş, üç kızı ile iki gelini tahammül dışındaki alçaklıklar yapılmasından teessüren terki hayat eylemişlerdir. Kotur halkından Gülbeyaz nam muhtarın 16 yaşındaki mahdumuna, adi kişiler alçakça tecavüzde bulunmuşlardır. Erkekler samanlığa doldurulmuş, kadınlarına 24 saat tecavüz edildikten sonra şehit edilmişlerdir. Bu kaza halkından tahminen iki bine yakın çocuk ve kadın şehid edilmiş genç kız ve kadınlar götürülmüşlerdir.”

7- “Van’ın Halil Ağa Mahallesinde Van muhasebe Mümeyyizi Hasan Efendinin kerimesine alçakça tecavüzden sonra, ailesi ve biraderi, mektep muallimlerinden Hüseyin Efendi ve ailesi ve dört çocukları katledilmişlerdir. Muhasebe memurlarından Beşiroğlu Derviş Efendinin ailesinden âmâ Sami ve zevcesinin gözleri önünde, Huriye ve Sâdiye adlarındaki bâkirelere alçakça tecavüz edildikten sonra, ebeveyni, boğazları kesilerek öldürülmüşlerdir”

8- “Yine Halil Ağa Mahallesinden doksan yaşında mahalle imamı İsa Efendi ve yetmiş yaşındaki Rasih Efendi, Hoca Hacı Efendi birer eşeğe bindirilerek teşhir ve sakalları tıraş ve pis sularla yıkanmış vücudları tedricen yaralanarak şehid edilmişlerdir.”

9- “Şamran Mahallesinde alçakça tecavüzlerden sonra iki yüz kadın ve çocuk, komite şarkılarıyla katledilmişlerdir.”

10- “Van’ın Mehmet Bey Mahallesinde, Cemal’in zevcesi Seher ve beş ve yedi yaşlarındaki çocukları, validesinin elinden alınarak kama ile parçalanmışlardır. Hacı Ahmet Efendinin ve zevcesinin taş ile başlarının ezildiği görülmüştür” 

11- “Şabaniye Mahallesinde hasta yatan Mülazım Abdurrahman Efendinin yüzüne tebevvül -işemek- ve darb edildikten sonra katlolunmuştur. Tüccardan Hacı Ömer Efendinin parası alındıktan sonra boğazı kesilerek öldürülmüştür.”

12- “Van’ın Selimbey Mahallesinden Süvaroğlu Halid elliden fazla komşusuyla birlikte Van Ermenilerinden Panos’a teslim edilmişlerdir. Panos bu kişileri kurşuna dizdirmiştir. Ölmeyen erkekler boğazlanmışlardır. İki erkek çocuk Sıhke sokağında kuyuya atılmışlardır.2”

13- “Tebrizkapısı kovuşundan Salih ve ailesi Fatma ve beş yaşından on yaşına kadar dört kerimeleri ve birader ve hemşiresi ve onyedi kişi nefer önce çengellere takılmış sonra kama ile çocuklar doğranmış anneleri, çocukların altından geçirilerek, saçları yavrularının kanlarıyla boyandıktan sonra serbest bırakılmışlardır.” 

14- “Van’ın Tahliyesi esnasında sefinelere -gemilere- bindirilen fırtına dolayısı ile Erciş, Adilcevaz kazası civarına yanaşan halk, Ermeniler tarafından ablukaya alınmış, dörtyüz civarında kadın ve çocuk, gemi içinde, kurşunlanarak öldürülmüşlerdir.”

15- “Üçyüz nüfustan ibaret bulunan Şehayne köyü ahalisi, Van’a hicret ederken İskele ve Kalecik Ermenileri tarafından yolları çevrilerek katledilmişlerdir. İhtiyar kadınlar ile çocuklar camiye doldurularak cami ile beraber yakılmışlardır.” 

16- “Molla Kasım köyünden yetmiş yaşında Feyzi Ağa’nın başı zevcesinin kucağına verildikten sonra kesilmiş, 9 yaşında Sabri ve gelini Huriye de katledilmişlerdir. Tekkenin zâviyedarı Şeyh Mehmet Şakir ve oğlu Ziya ve Şeyh’in hanelerinde bulunan 70 kişi mahvedilmişlerdir. Gelinlerden Van’a götürülen Zahide ve Fatma, Mermid çayı köprüsünden geçerlerken, kendilerini suya atmışlardır.” 

17- “Bağdaşan ve Karaağaç köylerinden yirmiden onyedi yaşına kadar olan kızların da Rusya’ya gönderildiğine muhakkak nazarıyla bakılıyor. Tumar nahiyesi tamamen, Erçek ve Havasor nahiyelerinin %70’i katlolunmuştur. Ve Mendan köyünde 45 nüfus, nişan hedefi haline getirilerek şehid edilmişlerdir! Ercişli olup insaniyet ve servetiyle birçok Ermeni’yi ihya eden Hacı Hasan Ağa, günlerle Ermenilerin işkencesine duçar olduktan sonra şehid edilmiştir”.

18- “Gerek Gevaş ve gerekse Müküs kazalarından geçmeye çalışan üçbinden fazla ahali, Müküs komitesince tamamen katledilmişlerdir.”

19- “Bütün camiler ve Müslüman mahalleleri yakılmış-yıkılmış ve Van merkezi, yangın görmüş tarlaya döndürülmüştür. Van Hastanesinden nakledilemeyen seksen kadar hasta, hastane binasında öldürülmüşlerdir.” 

20- “Van ahalisinden 80 yaşındaki Tayyar Efendi, ihtiyar eşinin önünde çivi ile kapıya mıhlanmış, önce burnu ve kulakları ve sonra çenesi kesilerek öldürülmüştür. Gevaş Telgraf Müdürü Hakkı Efendinin eşi, cebren bir Ermeniye verilmiş ve davul-zurna ile teşhir edildikten sonra, pederiyle beraber Rusya’ya gönderilmiştir!”

Dehşet verici bu resmi belgenin “aşk ile: Hepimiz Ermeniyiz!” diye bağıran ve yazan kişiler tarafından okunmasını da çok isterdim.

Yavuz Bülent Bâkiler 

110 Kez Okundu

“Ateş odunu yakıp bitirdiği gibi haset ve kin de sevapları yok eder bitirir. Mümin gıpta eder, münafık ise haset eder.” Hz. Muhammed (asm). “Hasetçiye huzur, kötü huyluya da onur yoktur.” Ahnef Kays. “Dünyadaki en huzursuz kimse gönlünde haset taşıyan kimsedir.” İmam şafi. “Sakın kıskanana beddua etme; o zavallı zaten belanın içerisinde yaşıyor.” Sadi.

“Kıskançlığı ancak sevgiyle yenebiliriz.” Geothe. “Güveler elbiseleri nasıl kemirirse kıskançlık da insanı öyle kemirir.” St. Chrysostom. “Kıskanan kimseye, başkanın üzüntüsünden daha hoş ve başkasının sevincinden daha katlanılamaz bir şey yoktur.” Spinoza. “İyi kalpli insan başkalarına haset ettirmemek için kendisinde birkaç kusur bırakır.” Benjamin Franklin.

“Kıskançlık, aşağı işler yaparak veya küçümseyişlere kanarak öz değerimizi düşürmekten doğar. Kendimizi tanımladığımız değerlerden daha üstününü edineni kıskanmaya zorlanırız. Maddi çare, kendimizi yeterince takdir etmek, başkasıyla kıyaslamamak, başkasının takdirini fazla önemsememek, elimizdekiyle yetinmek gibi davranışlardır. Manevi çare ise değerimizi yüce Yaradan’la bağımıza bağlayarak ahıret bilincini beslemek ve maddi değerlerin kalbimizdeki önemini küçültmektir.” M. Bozdağ

21 Kez Okundu

“Komşularından dinlediğim bu hikâyenin bir tarafında kıskanç bir kaynana, diğertarafında da yetim bir kızla evli bir erkek evlat var. Kaynana evliliğin ilk gününden itibaren her gün ‘sen iyi bakamıyorsun oğluma, ona layık değilsin, beceriksiz!’ türünden sözlerle eziyet ediyor geline. Damat da annesiyle işbirliği yapınca evlilik geline zindan oluyor. Nihayetinde gelin boşanmayı kabullenmek zorunda kalıyor, ıstırabını kalbine gömerek bir akrabasına sığınıyor.

Eşini annesinin iftiralarına ve sözlü saldırılarına kurban eden damat, ertesi yıl, banyoda düşüp kafasını duvara çarpıyor, ölmüyor ama felçli kalıyor. Sonuç: Eğer henüz ölmedilerse, on yıldan fazladır, yatağa mahkûm olan oğlunu annesi kendi elleriyle yediriyor ve altını temizliyor.

Ey kayın valide! Hayatta herkesin ettiğini bulacağını büyüklerin deneyimlerinden öğrenmedin mi? Ey damat! ‘Başınıza gelen musibetler ellerinizde yapıp ettikleriniz yüzündendir.” (Şura/30) ayetini sana kimse söylemedi mi? Allah’tan başka kimsesi olmayan bir mazluma zulmederek kendinize yazık ettiniz. Kibriniz ve bencilliğinizle dünyanız zindan oldu; peki ya ahiretiniz?” M. Bozdağ

16 Kez Okundu

“Bir şehrin bütün insanlarını bir köprünün üzerinden aynı anda geçirmek isterseniz ne olur? Bütün otomobiller aynı anda aynı yoldan geçebilir mi? Karmaşayı ve felaketi önlemenin yollarından biri işleri zamana yayarak ve planlayarak yapmak değil midir?

Aynı mantıkla düşünelim: Dua eden sadece biz değiliz. Mevla başka gönüller de yarattı. Kader tam olarak bir zaman ve eylem planıdır. Yakarışların hangi sırayla ve nasıl karşılanacağını Yaradan belirler.

Allaha gönülden bir dua yapmayı başardıysanız, yakarışınız kaderin tarih ajandasında kayda girmiştir. Allah zerre kadar işi zayi etmez. Artık sıra sabrındır. Sabrın sonu selamettir. Sabreden derviş muradına erecek, tekkeyi bekleyen çorbayı içecektir.” M. Bozdağ

26 Kez Okundu

Doğru mudur, yanlış mıdır bilinmez; ancak 1500′lü yıllar İngiltere’siyle ilgili hayli enterasan bilgiler ve bazı deyimlerin çıkış noktası…

Bir dahaki sefer ellerinizi yıkarken suyun sıcaklığı tam istediğiniz gibi değilse eskiden İngiltere’de bu işlerin nasıl yapıldığını düşünün,1500′lerde İngiltere’de işler şöyle yapılıyordu:

 İnsanların çoğu Haziran’da evleniyordu. Çünkü senelik banyolarını Mayıs ayında yapıyorlar, Haziran’da hala çok kötü kokmuyorlardı.

Ama yine de kokmaya başladıkları için gelinler vücutlarından çıkan kokuyu bastırmak amacıyla ellerinde bir buket çiçek taşıyordu.

 Banyolar içi sıcak suyla doldurulmuş büyük bir fıçıdan meydana geliyordu. Evin erkeği temiz suyla yıkanma imtiyazına sahipti.

Ondan sonra oğulları ve diğer erkekler, daha sonra kadınlar, sonra çocuklar ve en son olarak da bebekler aynı suda yıkanıyordu. Bu esnada su o kadar kirli hale geliyordu ki içinde gerçekten bir şeyleri kaybetmek mümkündü. İngilizce’deki ‘banyo suyuyla birlikte bebeği de atmayın’ (Don’t throw the baby out with the bathwater) deyimi buradan gelmektedir.

Evlerin çatıları üst üste yığılmış kamıştan yapılıyor, kamışların altında tahta bulunmuyordu.

Burası hayvanların ısınabilecekleri tek yer olduğu için bütün kediler, köpekler ve diğer küçük hayvanlar (fareler, böcekler) çatıda yaşıyordu.

Yağmur yağdığı zaman çatı kayganlaşıyor ve bazen hayvanlar kayarak çatıdan aşağı düşüyordu. İngilizce’deki ‘kedi-köpek yağıyor’ (It’s raining cats and dogs) deyimi buradan gelmektedir.

Yukarıdan evin içine düşen şeyleri engelleyecek hiçbir şey yoktu. Böceklerin ve buna benzer nesnelerin yatakların içine düşmesi büyük bir sıkıntı oluşturuyordu.

Etrafında yüksek direkler ve üstünde örtü bulunan İngiliz usulü yataklar buradan gelmektedir.

Zemin topraktı. Sadece zenginlerin zemini, topraktan başka bir şeyden yapılmıştı. “Toprak kadar fakir” (dirt poor) tabiri buradan çıkmıştır.

Zenginlerin ahşaptan yapılmış zeminleri vardı. Bunlar kışın ıslandığızaman kayganlaşıyordu. Bunu önlemek için yere saman (thresh) seriyorlardı.

Kış boyunca saman sermeye devam ediliyordu. Bir zaman geliyordu ki kapı açılınca saman dışarıya taşıyordu. Buna mani olmak üzere kapının altına bir tahta parçası konuyordu ki bunun adı ‘thresh hold’ (saman tutan; Türkçesi “eşik”) idi.

Yemek pişirme işlemi her zaman ateşin üzerine asılı durumdaki büyük bir kazanın içinde yapılıyordu.

Her gün ateş yakılıyor ve kazana bir şeyler ilave ediliyordu.

Çoğu zaman sebze yeniyor, et pek bulunmuyordu. Akşam yahni yenirse artıklar kazanda bırakılıyor, gece boyunca soğuyan yemek ertesi gün tekrar ısıtılarak yenmeye devam ediliyordu. Bazen bu yahni çok uzun süre kazanda kalıyordu.

‘Bezelye lapası sıcak, bezelye lapası soğuk, kazandaki bezelye lapası dokuz günlük’ (peas porridge hot, peas porridge cold, peas porridge in the pot nine days old) tekerlemesinin menşei budur.

Bazen domuz eti buluyorlar, o zaman çok seviniyorlardı. Eve ziyaretçi gelirse domuz etlerini asarak onlara gösteriş yapıyorlardı.

Birisinin eve domuz eti getirmesi zenginlik işaretiydi. Bu etten küçük bir parça keserek misafirleriyle oturup paylaşıyorlardı. Buna ‘yağ çiğnemek’ (chew the fat) adı veriliyordu.

Parası olanlar kalay-kurşun alaşımından yapılmış tabaklar alabiliyordu. Asidi yüksek olan yiyecekler kurşunu çözerek yemeğe karışmasına sebep oluyor, böylece gıda zehirlenmelerine ve ölüme yol açıyordu.

Domatesler buna sık sık sebep olduğu için bunda sonraki yaklaşık 400 yıl boyunca domateslerin zehirli olduğu düşünüşlerdi geri zekalılar…

Çoğu insanın kalay-kurşun alaşımından yapılmış tabakları yoktu. Onun yerine tahta tabaklar kullanıyorlardı.

Çoğu zaman bu tabaklar bayat ekmekten yapılıyordu. Ekmekler o kadar bayat ve sertti ki uzun zaman kullanılabiliyordu. Bunlar hiçbir zaman yıkanmadığı için, içinde kurtlar ve küfler oluşuyordu. Kurtlu ve küflü tabaklardan yemek yiyen insanların ağızlarında ‘tabak ağzı’ (trench mouth) denen hastalık ortaya çıkıyordu.

Ekmek itibara göre bölüşülüyordu. İşçiler yanık olan alt kabuğu, aile orta kısmı, misafirler de üst kabuğu alırdı.

Bira ve viski içmek için kurşun kadehler kullanılıyordu. Bu bileşim insanları bazen birkaç gün şuursuz vaziyette tutabiliyordu.

Yoldan geçen insanlar bunların öldüğünü sanıp defnetmek için hazırlık yapıyordu.

Bunlar birkaç gün süreyle mutfak masasının üstüne yatırılıyor, aile etrafına toplanıp yiyip-içerek uyanıp uyanmayacağına bakıyordu. Buna ‘uyanma’ nöbeti deniyordu.

İngiltere eski ve küçük bir yerdi, insanlar ölülerini gömecek yer bulamamaya başlamıştı. Bunun için mezarları kazıp tabutları çıkarıyor, kemikleri bir ‘kemik evi’ne götürüyor ve mezarı yeniden kullanıyorlardı. Tabutlar açıldığında her 25 tabutun birinde iç tarafta kazıntı izleri olduğu görüldü. Böylece insanların diri diri gömüldüğü ortaya çıktı. Buna çözüm olarak cesetlerin bileklerine bir ip bağlayıp bu ipi tabuttan dışarıya taşıyarak bir çana bağladılar. Bir kişi bütün gece boyu mezarlıkta oturup zili dinlerdi. Buna mezarlık nöbeti (graveyard shift) denirdi.

Bazıları zil sayesinde kurtulur (saved by the bell) bazıları da ‘ölü zilci’ (dead ringer) olurdu.

İlginç bir kaç bilgi daha:

Ortaçağ’da Avrupa’daki rahibelerin yüz ve ellerinden başka yerlerini yıkamaları kesin olarak yasaklanmıştı. Kastilya Kraliçesi İsabella bile 50 yıldan fazla süren hayatı boyunca iki kez banyo yapmıştı.

Kirlilik adeti Amerika’ya da bulaşmış, Pennsylvania ve Virginia eyaletlerinde ”banyo yapmayı yasaklayan” ya da belirli kısıtlamalar getiren kanunlar çıkarılmıştı. Philadelphia’ da ise kanunla bir ay içinde birden fazla banyo yapan insanlar cezaevine gönderiliyordu.

Tuvaletle henüz tanışmayan Avrupa’da lazımlıkları sokaklara boşaltma adeti 17. yüzyıla kadar sürdü. Fransa krallarından 14.Louis, gününün belli bir zamanını lazımlığında oturarak geçirir, devlet işlerini de buradan yürütürdü.

1600′lerde İstanbul’a gelen İngiliz büyükelçiler, lazımlık kullanma ve bunu da pencereden boşaltma adetleri yüzünden şehirden uzak olan Tarabya’yaki bir konağa gönderilmişti. 19. yüzyıla gelindiğinde, kesin olarak tuvalet kullanma sözü vermeleri üzerine Taksim’e taşınmalarınaizin verilmişti…

47 Kez Okundu

‎”İmtihanı kolaylaştırmanın yolu nedir? Bela, Yunus Peygamberin (as) kavminin yaşadığı gibi bir geliş sinyali verdiyse, derhâl toparlanırsınız.

Diyelim ki kaza, yangın, ihanet, boşanma, iflas olmadı ama gerilimlere, aksiliklere bakılırsa az kalsın olacak. Tam ucunda duruyorsunuz. İlahî Rahmet önceden işaretler göndererek sizi kurtarmak istiyor. Çare nedir? Kurtuluşun yolu aynı anda dört adımla ilerlemektir:

1) İmtihana öfkelenme, isyan etme, eseflenme, kahırlanma, dilini tut ve sabret. Allah’ın manevî huzurunda dur ve egonu ayaklarının altına al.

2) Samanyolu’nu döndüren Kudret’in, zamanı gelince seni kurtaracağına tam güven.

3) Eğer seni o imtihana düşüren günahların ise, onları ara, bul, düzelt ve tövbeye sarıl.

4) Sana Kerim Rabbinin lütfettiği nimetleri hatırlayarak sabah akşam ilahî şefkatine şükret.” Sonsuzluk Yolculuğu

Dr. Muhammed Bozdağ

17 Kez Okundu

Bir arkadaşım Recep Tayip Erdoğan’nın en iyi lider olduğunu savunmaktaydı ve bu savunuşun üzerine bende İslami açıdan şuanda en iyi lider Ahmedi Nejat olduğunu savundum. Sonrasında aşağıdaki diyaloglar oluştu :

Arkadaşım anlamsız bir şekilde bana aşağıdaki Hadis-i şerifi savundu, savunmasındaki amacı hiç anlamadım :

Bende Bu yazının üzerine :

Emin ol o fırkanın içerisinde senin savunduğun zihniyet girmiyordur. Tabi ki akıllanıp geri dönenler hariç… Bir zihniyet olsun ki Allah’ın kabul etmediği hiçbir şeye kalkışmayacak, ancak o zihniyet senin söylediğin hadise uyar…

Öyle mecbur kılındı da o oldu, bu oldu ondan sebep taviz verildi diye söylemlerini de ahirette hesap versinler… o tür söylemlerede herkesin karnı tok… Son 10 yılda İslam ve İslam toplumlarına karşı yapılan bunca haksızlık ve vahşeti görmemek için insanın gözleri kör olması gerek… Yüzeysel olarak görünen ilerleme sadece politikadır. başka birşey değildir… Süleyman Demirel dönemlerini hatırlayınız… oda bu tür yöntemler kullanarak iktidarda kalmayı başarmıştı… v.b. şeyler işte… aslında herkes yakın tarihini iyi bilse herşeyi çözmüş olacak taaaaa….

Arkadaşımın Cevabı :

Benim Cevabım :

Bu ülkede Müslümanların Müslümanca yaşamaması senin tabirinle hükumetin problemi değil dimi.. Fakat birde şu yönden bak : Bir ülkede İslam rejimini kötüleyen her türlü faaliyet gerçekleşirse misyonerliğin gırlan gittiği bir dönemse ve üstelik ilkokul çağındaki öğrencilerin Din Kültürü ve Ahlak bilgisi kitabını avrupalı hiristiyanlar tarafından düzenlenirse, kendi bayramlarını bizim çoçuklarımıza kutsal bayram olarak lanse etmelerine v.b. musade eden bir hukümet sence çokmu masum… Birde şu yönden bak : İrak’taki Müslüman kardeşlerimize karşı yapılan şavaşta ülkemiz önayak olup onların katline bir nebze olsa da sebep olmuştur. bu kimin suçu. ha şimdi sen dersin Irak’taki savaşta katledilen insanların hepsi Müslüman mı sanki hayır değil. ama bu masum ve Müslüman kişilerin ölmesini engellememiştir. Bu yüzden bu mebale ortak olanların 7 ceddi tövbe etse kurtulamaz…

Ahmedi Nejat konusunda da şunu söyleyeyim. Belki kendi ülkesinde Müslümanlık senin tabir etmiş olduğun hadise uymuş olmayabilir ama İran’a uymaması demek Türkiye’ye uyuyor anlamına gelmez. Ahmedinejat Avrupa’ya ve Avrupanın yapmış olduğu psikolojik haçlı seferlerine karşı gelip dik duran tek lider. bizimkiler ne yapıyor boyun eğip istediklerini yapıyor. kilise üzerine kilise açıp misyonerlik faaliyetlerine izin veriyorlar…

Başka bir yazıda Atatürk hakkında yazıları vardı onun üzerine : Ulu Önderimiz Atatürk Demiştin yazında bir bak bakalım Atamız kendi zamanında misyonerlik faaliyetlerine karşı ne tür tavır sergilemiş. topunu ülkeden kaldırmış ve kendi ülkelerine göndermiştir. Şimdi Atamız mı daha akıllı yoksa şuan ki hükumet mi ???

Arkadaşımı hala beni iyi anlamadığından ötürü yine konuyu saptırıcı bir cevap daha verdi :

O Zaman “”” AHİR ZAMANDA ÜMMETİM 73 FIRKAYA BÖLÜNECEK VE SADECE 1 TANESİ KURTULUŞA ERECEK ” HADİS İ ŞERİF….HADİ BU FIRKAYI BUL ÜNAL OZAMAN ANLARSIN NEYIN NE OLDUGUNU”" az önce söylediklerinde Müslümanlara yapılmış olan hataları kabul ettin dimi o zaman bu yazıyı neden yazdın… başka birşey de yazabilirdin. bu yazına hitaben ben o üstteki yazıları yazdım. Şuanki hükumeti savunup ta sonra yukarıdaki hadisi hiç kimse savunamaz… Misyonerliğe en büyük darbe bu hükumet döneminde atıldı söyledin. aman yapma biraz araştırsan ülkenin heryerinde özel evlerde para karşılığı misyonerlik yapılmakta en son haberlerde belki duymuşsundur doğuda bir kilisede resmen hiristiyanlık dersi verilip Müslümanları hiristiyanlara dönüştürüyorlar. v.b… şeyler… ve Avrupalaşmak için çıkarılan bir sürü kanunlarda cabası…

Son Zamanlarda Diyarbakır’da Yapılan Misyonerlik Faaliyetleri :

162 Kez Okundu

Refahyol döneminde Erbakan Hocamızın İran ziyaretinde Mahmud Ahmedinejad’la görüşmesinde yakın tarihimiz yazmıştır incelerseniz bulabilirsiniz…

Mahmud Ahmedinejad’ın Erbakan hocamıza nükleer çalışmaları hakkında bilgi veriyordu ve bu konu üzerine Erbakan hocamız bu nükleer çalışmaları yapacağına düşmanların teknolojik sistemini kapatan bir sistem neden icaat etmedin diye söylemesi demekki Mahmud Ahmedinejad’ın o zamandan kulağına küpe olmuş ki şuanda o sistemi gerçekleştirmiş olmasıdır…

Anlaşılan şu ki Erbakan hocamızın yıllar önce ülkemiz ve İslam ülkeleri hakkında düşündükleri gelecekten haber gelircesine ve yapılacak olanları anlatmaktaydı, ne yazık ki Erbakan hocamızı hiç kimse dinlemediği gibi üzerine bir sürü karalama kampanyası çıkartarak Milli Görüşü engellemeye çalıştılar. Tabi ki bu çalışmaların sonucunda belirli sonuçlar doğarak Türkiye’nin ve İslam ülkelerinin belki de 100 yıl geriye gitmesini sağlamıştır…

Ülkemizin şuan ki hükumette de yüzeysel görüneceği gibi Türk vatandaşına Türkiye’nin geliştiğini kandırma çalışmaları onlar için olumlu sonuç verip Türkiye’nin birçok kesimini kendisine bağlamayı başarmıştır…

Türkiye’nin ekonomik olarak büyüdüğünü vaade den şuan ki hükumet yöneticileri kendi hesapları ve kendi para akışlarına bakarak 72 milyon insandan sadece kendilerini düşünerek bütçeyi hesaplayıp bütçeden akan parayı kendilerine akıtmayı ne yazık ki başarmışlardır…

Herkes iyi biliyor ki bir ülkenin ekonomik büyüklüğü sanayisinden belli olur, size soruyorum Türkiye’de şu son 10 yılda kaç tane fabrika açıldı ve bacası tüttü bir araştırma yapın ve acı gerçeği görün…

Ünal KAZDAL

49 Kez Okundu

Bu yazı, işinizi bırakın, okulunuzu bırakın ve deniz kenarına yerleşip bir yazar olun gibi klişeleri anlatmıyor veya sorumluluk duygunuzu sonsuza dek çöpe atın ve kimseyi aramadan, yaşadığınız şehri nedensizce terk edin de demiyor. Bu yazı, ömrünü statü kaygısı, başarısızlık korkusu ve maddi güvencelere doymadan aynı hayatı defalarca yaşayan hepimizi konu ediyor.

Her şey monoton bir hayatın ağına takılmakla başladı. Kafanızı dışarıya uzatmaktan korktuğunuz fanusunuzda öylece oturdunuz. Her sabah aynı şeyleri yapmaktan hiç bıkmadınız. Eğlenceleriniz bile aynıydı ve amaçlarınızın biçimi hep o önünüze sürülen kalıplardan ibaretti. Hayatı algılayışınız başkalarının algıladıklarından örneklerdi. Her şey olumsuz değildi belki ama içinizdeki kapasitenin keşfine çıkmadan kabullenmiştiniz dörtte birinizle yaşamayı. Hep büyük insanlara hayranlık duydunuz ve radikal değişimleri yapanları şaşkınlıkla karışık izlediniz. Özendiniz ve ya kıskandınız. Olmayı dilediğiniz hayatları, sorumluluk duygusuyla halının altına ittiniz. Onlar oradaydı ama görmezden gelmek daha kolaydı.

Her gün maddi bir şeyleri, birilerine gücünüzü ispat etmek için satın almaya çalıştınız. Refahınız ve zenginliğiniz garantinizdi. Hayatınız, sigortalanmış mallarınızın güvencesiyle orada öylece dururken, yaşamadıklarınız içinizde ukde olmuştu. Bir gün gitmekten bıktığınız işinizi bıraktığınızda, sırtınızda çantanız, yanınızda sevdiklerinizle dünyanın başka kıtalarını, ülkelerini gezmek ve yaşadığınız şehirden ibaret olan hayatınıza bir parça anlam katmak, sorumluluklardan kurtulmak, kendinizle baş başa kalmak tek isteğinizdi belki.

Bu yazı, işinizi bırakın, okulunuzu bırakın ve deniz kenarına yerleşip bir yazar olun gibi klişeleri anlatmıyor ve ya sorumluluk duygunuzu sonsuza dek çöpe atın ve kimseyi aramadan, yaşadığınız şehri nedensizce terk edin de demiyor. Bu yazı, ömrünü statü kaygısı, başarısızlık korkusu ve maddi güvencelere doymadan aynı hayatı defalarca yaşayan hepimizi konu ediyor. Ortada bir çelişki görülebilir belki ya da gerçeklerden uzak bir hayal dünyasında yolculuğa çıkmış izlenimi verebilir sizlere. Nasıl algıladığınız, hangi ruh hali ile okuduğunuz ve yapı olarak ne kadar maddi olduğunuzla ilgilidir. Ömrü boyunca maddi sıkıntı çekmiş bir insan ile refah içinde yaşamış birisinin bakış açısı elbette farklılıklar gösterecektir. Egonun ve ruhun doyum noktası arayış ve algılayış farklarını yaratabilir. Ancak bu yazıda kastedilen tamamen, insanı insan yapan gerçek istekleridir. Maddiyattan ve toplum kaygısından uzak hayalini kurduğu keşfe çıkması ile ilgilidir. Belki bir teşviktir, belki bir özeleştiri. Her ne olursa olsun hepimizin az biraz hissettikleridir. Somut amaçlarımıza ulaştıktan sonra yaşamımıza anlam katmak için daha başka arayışlara girmemizle ilgili bir hikâyedir.

“Ferrarisini Satan Bilge” akımının bir parçası değil söylediklerim. Sizi bir klişeler bütünüyle oyalamak da değil. Ancak dışarı kafamızı uzattığımızda yan komşumuzun yeni arabasıyla ve güç bela geçindirdiğimiz evimizle ilgili o kadar kıyaslama yaparız ki, gerçek isteklerimizi dinlemekten uzak kalırız. Birilerinin hayatta elde ettiklerine gıptayla bakarız. Oyuncak dükkânında kendini kaybeden çocuklar gibi aldıkça doymayız. Ne istediğimizi bilmeden sadece alırız. Güdülerimizle arzularız. Olmadığında çığlığı basarız. Koca birer bebek gibi emziğin ağzımıza tıkılmasını bekleriz. Peki, gerçekte ne isteriz?

Güzel bir araba ve ya ev, insan ürünü ve maneviyattan uzaktır. Paramız cebimizdeyken, yenisini alırız. Sonra ki sene bir yenisini daha alırız. İsteklerimiz de eskir ve ya istediğimizi zannettiklerimiz. Kapının önünde duran dört teker bizim itibarımızdır. Ona göre kadınlar ve ya erkekler bize saygı gösterir. Evimiz saygı görmek için iyi döşenmiş olmalıdır. Giysilerimiz çeşit çeşit olmalıdır. Saygı görmenin şimdilerde karakterimizle ilgisi pek azdır. Biliyorum, fazla olumsuz bir yazı oldu. Ancak bu bir uyanış olmalı bence. Eskiyi özler dururuz. Özlem duyduğumuz zamanlardaki gibi manevi davranmayı da unuturuz. Hepimiz toplum olarak aynı şeylere özlem duyarız ama aradaki farkları analiz etmekten uzak kalırız. İnsan ilişkileri şimdilerde, bu maddi değerlendirmelerden dolayı oldukça tehlikededir. Herkes kişisel çıkarları ve maddi itibari peşindedir. Rutin hayatına takılı kaldığından, kısır döngüsü bu anlamda da aynıdır. Fanusuna kapatır kendini ve dışına çıkmak için bağırır durur. Sessizce bağırmaktır bu. Kendini yorarsın ancak sonuçta kimse seni duymaz. Öyleyse neden değiştirmezsin davranışını ve tutumunu? İnsanı değiştirmek zordur derler. Alışkanlıkları değiştirmek her şeyden zordur. Ancak hayatta kalabilmek doğal bir seleksiyonun sonucudur. Bir değişime ayak uydurmak gereklidir.

Öyleyse yazının başına dönün. Rutin hayatınıza değişiklikleri getirin. Memnun olmadığınız hayatınızı tekrar etmeyin. Ne için yaşadığınız gerçekten önemli. Belki sabahları deniz kenarında hoş bir yürüyüş yapmak, spor salonlarına üye olmaktan daha tatmin edicidir. Aidiyet duygunuzu beslemek için üye olduğunuz pek çok sosyal aktivitenin yapaylığı, doğal bir zamanda tanıştığınız bir arkadaşın yerini tutmayabilir. Eski arabalara meraklı olmak, yeniyi satın almak için duyulan düşkünlüğü bir hobiye çevirebilir. Giysilerinizi kendiniz de dikebilirsiniz.

Tüm bu saydıklarım detaylarda yatan mutluluklardan başka bir şey değildir. Hayatın anlamını ulaşamadıklarımıza yüklediğimizde duyduğumuz umutsuzluğu, aynı anlamı detaylarda yaşattığımızda ne yakaladığımızı görmememiz çok zor.

Her gün fanusa kapatılmış ve kalıp isteklerin dışına çıkmayan, birbirinin aynı insanlar görmek üzücü. Çıkış yolunu kaybedip, labirenti evi bilmiş tüm bu insanlar için bir ayna tutmayı dilerdim. Her gün duyulan iş kaygısı, eş kaygısı ve sorumluluğu büyük bir istekle üzerine alınamamış çocukların geleceği arasında, ne istediği hiçbir zaman anlayamamış pek çok insan mutlu ve ya mutsuz olduğuna karar veremeden yaşıyor. Gerçekler önemlidir ve alışkanlıklar kolay terk edilemez ama bir gün olsun “Ben ne istiyorum?” ve “Gerçekten istediklerim, sahip olduklarım mı?” sorularını kendilerine sorduklarında, mutlu insan yüzlerini adım attığınız her yerde görmek pek de zor olmayacak. Yepyeni bir yıla merhaba derken, soruları bir sorun olarak değil, çıkış yolu olarak görmeliyiz. Çünkü hayat bir sınav olsa bile, doğru cevaplar

INDIGO  http://indigodergisi.com

15 Kez Okundu

 Şu zamanda yaşanılanlara baktım ki hiç bir şeyin doğru gitmediği, doğruların yanlış yanlışların doğru olarak lanse edildiği bir dönem içerisindeyiz…

Bu olayların büyük bir kısmı medya aracılığı ile insanlara empoze ediliyor ve diğer bir kısmı da siyasi kimliği ile ortaya çıkan şahıslarla  yanlış yola sürükleniliyor. Bu tür eylemler ne kadar sürer bilinmez ama belikli Türkiye vatandaşının Türk’lük hissi ve Vatan sevgisini ortadan kaldırana kadar devam edeceği benziyor. Ulu önder Atatürk’ün bir zamanlar “ Türk Milleti Çalışkandır” sözleri sadece mazide kalacak şekilde gelecek neslimiz programlanıyor. Üstüne Atatürk ve Atatürk anlayışını dinsiz bir görüşe sürükleyerek İslam’ı Türk insanına soğutmaya çalışıyorlar.  Oysa Atatürk Laikliği savunurken İslam’ın yaşanmamasını engelleyen bir görüşte değil sadece haklı olarak Din işleri ile Devlet işlerinin birbiri ile bağımsız olmasını savunmuştu… Fakat şuan ki kendini Atatürkçü diye adlandıran düşünürler İslam’ı din işlerine karıştırmamaktan ziyade Türkiye’de ve Türkiye kurumlarında İslam’ın yaşanmaması ve bir Hıristiyan gibi yaşanmasını savunmaktalar… Ben eminim ki bu düşünürlerin çabası kendine ve Atatürk düşüncesine hizmet değil tam aksine batıya hizmet niteliğindedir.

Genç neslimizi çeşitli sosyal sitelerle beyinleri yıkanmakta ve genç neslimizin en iyi dostu olan kitaptan uzak tutulmaya çalışılmaktadır ve görülüyor ki bu çalışma inanılmaz derecede onlara göre olumlu sonuç vermiş ve  Türk genç neslinin inanılmaz derecede sosyal iletişim sitelerine üye olduğu ve günün büyük bir kısmının da onlarla ilgilenmekle geçirdiğini maalesef görmekteyiz…

Bu günlük yazım bu kadar şayet bu yazıyı okuma inceliğinde bulunduysanız size cani gönülden teşekkür eder sağlıcakla kalmanızı Allah C.C. ‘den dilerim…

Ünal KAZDAL

22 Kez Okundu

Hürriyet gazetesinin sivri kalemi Yılmaz Özdil, AK Parti Hükümeti’ne yönelik eleştirilerinde bugün çıtayı aşıp Başbakan Recep Tayyip Erdoğan’a “Allah’ın salağı” diye seslendi.

Fransa’da Türkiye’nin tepkisini çeken soykırım yasası için geri sayım sürerken, Türkiye’den de arka arkaya Fransa’yı eleştiren yorumlar yükseliyor.

Başbakan Erdoğan’ın Fransa’nın tutumunu eleştirirken sarfettiği “Fransa Ruanda ve Cezayir’i aydınlığa kavuştursun” sözlerine gönderme yapan Yılmaz Özdil, “Alan razı, veren razı, sana ne taaa Cezayir’den? Allah’ın salağı” ifadelerini kullandı.

Başbakan Recep Tayyip Erdoğan, Libya Ulusal Geçiş Konseyi Başkanı Mustafa Abdulcelil ile ortak düzenlenen basın toplantısında, Fransa Cumhurbaşkanı Sarkozy’e tepkisini, “Türkiye’nin tarihinde sömürü yoktur. Cezayir’de fırınlarda yakılarak öldürülenler sayısı 45 bindir. Aynı şekilde Ruanda’da 800 bin kişinin öldürülmesi hiçbir şekilde gündeme getirilmiyor. Soykırım görmek isteyenler kendi kanlı tarihine baksınlar.” demişti.

Bugünkü köşe yazısının İşte Erdoğan’ın bu ifadelerine kızan Hürriyet yazarı Yılmaz Özdil’in başını fena ağrıtacağı kesin, hatta medya kulislerinde şimdiden “Yılmaz Özdil istifasını köşesinden verdi” dedikoduları dolaşmaya başladı bile.

İşte Yılmaz Özdil’in Hürriyet’teki “French kiss” başlıklı köşe yazısı:

Neymiş efendim…

Fransa bize akıl öğreteceğine, Cezayir’de yaptıklarına baksınmış.
*
(Zizu, Cezayirli… Yezid Zeynüddin bin İsmail Zidane yani… Fransa milli takımının kaptanıydı. Cezayir milli takımı desen, 17 futbolcusu zaten Fransız vatandaşı.)
*
Alan razı.
Veren razı.
Sana ne taaa Cezayir’den?
Allah’ın salağı.
*
Antep neden Gazi?
Maraş neden Kahraman?
Urfa Neden Şanlı?
*
Niye taktık bu sıfatları bu şehirlerimize? Kim silah zoruyla oturdu buralara daha dün? Yedi Cüceler mi? “Biz soykırımda yok olduk” diyen Ermeniler, hangi ülkenin askeri üniformasını giyip, katliamın feriştahını yaptı oralarda? Sütçü İmam’ı mandıracı filan mı zannediyorsun?
*
Fransız suçu arıyorsan…
Antep kanıt.
Maraş kanıt.
Urfa kanıt.
*
İlla tarihi ayıp arıyorsan…
Unutuyorsun!
Asıl ayıp bu.
*
(Yana yakıla NATO’nun askeri kanadına dönmek isteyen Fransa’yı veto etme hakkı varken, zart diye yolu açan kim?)
*
(Bir milyon Ermeni’yi doğradık diyen Pamuk efendiyi, Çankaya Köşkü’ne törenle davet edip, pamuklara saran kim?)
*
(Fransız işgali altında inim inim inleyen Gaziantep’in Belediye Başkanı, bu rezalet ortaya çıkana kadar Fransız malı makam aracı kullanıyordu… Hangi boykottan bahsediyorsun?)
*
Irzına geçenle…
Enseye tokat oluyorsun.
Neticede ne bekliyorsun…
Fransız öpücüğü mü?

Hürriyet / Yılmaz ÖZDİL
yozdil@hurriyet.com.tr

23 Kez Okundu

Muhammed Bozdağ diğer konuşma videolarından ve şimdiye kadar yapmış olduğu çalışmalar çok iyi inşallah hep böyle gider. Çünkü şimdiye kadar bu şekilde belirli doğrularla oraya çıkan insanlar ilerleyen zamanlarda hedeflemiş olduğu amacı apaçık ortaya koyduğu için uzun zamandır sağlamış olduğu güveni boşa gidiyor.

Muhammed Bozdağ kitaplarında ve söylediklerinin çoğu İslam’la birleştirdiği için çok güzel yaklaşımlar sergilemekte İnş. her zaman bu çizgisini korur…

Muhammed Bozdağ’ın zalime iyilik etmek konusunda insanlara süper bir yazısı…

“İyiliklerine koştuğunuz kimi kimseler size eziyet mi ediyor? Uğrunda saçınızı süpürge ettiğiniz kimselerin ihanetine mi uğruyorsunuz? Kalbinizde en güvendiğiniz yakınlarınızın hançerini mi taşıyorsunuz?

Nedenini keşfetmek istiyorsanız, Hz. Peygamber’in (s.a.v.) şu sözündeki kader kuralını keşfedin: ‘Kim bir zalime yardım ederse, Allah o zalimi onun başına bela yapar.’ (Camiussağir Hadis no: 8472)

Zalim ilahi ahlaka isyan edendir. İffetin, edebin, temizliğin, dürüstlüğün, helalin dışına alenen taşan ve en önemlisi, başkalarını da taşırmaya çalışandır.

Zalime iyilik etmek, ‘eşim, evladım, arkadaşım’ gibi gerekçelerle bir can dostun yalanına yardım etmektir. Bir hırsızlığı desteklemek, bir caniliğe yataklık etmek, zulme susmak veya zalimin korunmasına dua etmektir. Hz. Peygamber’in (s.a.v.) ‘Allah’ım zulmetmekten ve zulme uğramaktan sana sığınırım’ duasına bir de bu gözle bakınız.” M. Bozdağ

311 Kez Okundu

İşçiye-emekliye beş kuruş zam vermek için kırt taraktan bez getirirler ve sonunda zamı açıklarlar bakarsın ki 20 lira 30 lira bunu Türkiye Cumhuriyeti geçmişine bakarsak hemen hemen her dönem bu şekilde oldu. sadece 1 yıl hariç, Refah yol dönemi hiç kimse o dönemin hakkını yemesin işçiyi ve emekliye en çok zam o dönemde gelmiştir, şuan işçi ve emekli daha iyi bir maaş alıyorsa refah yol hükümet’in yapmış olduğu icaattadır.

Şimdiki hükümetimize bakıyoruz, hükümet kendi bakan yardımcılarına %170 zam yaparken vatandaşın durumuna bir bakın. şimdi size soruyorum bu işin neresinde adalet var… Birde Adalet ve Kalkınma Partisi, Gerçek şu ki 10 yılda bu vatandaş ne adalet gördü nede kalkınma, gördüysek bile medyada gördük kendimiz hiçbir şekilde kalkınma ve adaleti hissedemedik. Elektrik ve Doğal gaza v.b. şeylere olan zamları söylemiyorum bile sonra okuyucularım eski hükümet zamanlarını da biliyorduk diyecekler. Ama işin farkı nerde eskiden hiç olmasa zam yapacakları zaman çıkıp direk buna zam yaptık diyebiliyorlardı utanma yoktu ondandır illaki… Fakat şuan ki hükümet işin içine şike olayları sokuyor sonra ergenekon olayları ve sonra one minute v.b. olayları bunları gerçekleştiriyor arkasından bir sürü yasa ve tasarılar meclisten geçmiş ve kanun haline getirilmiş oluyor. Bizim millet vay be adam one minute dedi israil’le gülünecek halimiz var…

Kısacası Türkiye Cumhuriyeti’nin gidişatı hiçte iç açıcı değil. Birde orta doğuda savaşa girersek ekonomimiz alt üst olup eskisi gibi 100 yıl daha geriye gideceğiz sonra sil baştan. Türk milleti neden hiç rahata kavuşmaz. Bunuda incelemek lazım.

11 Kez Okundu